آرامی به نام من

.

گيرم قله رو فتح كرديم و دنيا به احتراممون كلاه از سر برداشت

بات فور وات؟

___________

هي فلاني ما كجاي جهانيم كه اينجا نيستيم؟!؛

اصلا چرا

نازک آرای تن ساق گلی،
که به جانش کِشتم،
و به جان دادمش آب،
ای دریغا ! به برم می شکند.

.

اوه يهو پيچيد بهم اين كلاف سردرگم...

آرامی به نام من...